
Spółka z o.o. potrzebuje 500 tys. zł na realizację nowego kontraktu. Nie posiada własnej nieruchomości, ale jeden ze wspólników jest właścicielem mieszkania o wartości 1,2 mln zł. Czy może wykorzystać je jako zabezpieczenie pożyczki zaciąganej przez spółkę?
A co w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej, gdy przedsiębiorca posiada prywatny dom, a środki chce przeznaczyć wyłącznie na działalność?
W określonych przypadkach prywatna nieruchomość może zabezpieczać zobowiązanie związane z działalnością firmy. Nie oznacza to jednak, że każde takie zabezpieczenie będzie dopuszczalne w danym produkcie finansowym ani że właściciel nieruchomości pozostanie bez ryzyka.
Najważniejsze jest rozróżnienie trzech ról: podmiotu zaciągającego pożyczkę, właściciela nieruchomości i osoby, która ponosi odpowiedzialność za spłatę zobowiązania.
W JDG te relacje wyglądają inaczej niż w spółce z o.o. Jeszcze inna sytuacja występuje wtedy, gdy nieruchomość należy do wspólnika, małżonka albo osoby niezwiązanej bezpośrednio z przedsiębiorstwem.
Wyjaśniamy, kiedy takie zabezpieczenie może być rozważane, jakie ryzyko ponosi właściciel i co warto sprawdzić przed podpisaniem dokumentów.
Tak. Zgodnie z art. 65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece hipoteka pozwala zabezpieczyć oznaczoną wierzytelność na nieruchomości, z której wierzyciel może dochodzić zaspokojenia na zasadach określonych w ustawie.
Przepisy nie wymagają, aby właściciel nieruchomości był zawsze tym samym podmiotem, który zaciągnął zabezpieczone zobowiązanie.
W praktyce oznacza to, że hipoteka może zabezpieczać również dług innej osoby lub spółki. Taką konstrukcję określa się często jako hipotekę ustanowioną przez osobę trzecią.
Nie oznacza to jednak, że właściciel prywatnego mieszkania może po prostu wskazać je we wniosku spółki i w ten sposób zakończyć procedurę.
Finansujący musi zaakceptować taką konstrukcję, a właściciel nieruchomości powinien świadomie zgodzić się na ustanowienie zabezpieczenia.
Konieczne jest też ustalenie, czy nieruchomość należy wyłącznie do tej osoby, pozostaje we współwłasności albo wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków.
Ustanowienie hipoteki umownej wymaga zachowania odpowiedniej formy prawnej. Co do zasady oświadczenie właściciela o ustanowieniu hipoteki wymaga formy aktu notarialnego, choć przepisy szczególne przewidują określone wyjątki. Zgodnie z art. 67 ustawy o księgach wieczystych i hipotece do powstania hipoteki niezbędny jest również wpis w księdze wieczystej.
W przypadku nieruchomości prywatnych istotne jest to, kto prawnie zaciąga zobowiązanie.
Przedsiębiorca prowadzący JDG i wspólnik spółki z o.o. mogą pełnić podobną rolę biznesową, ale ich sytuacja prawna nie jest taka sama.
W JDG przedsiębiorca prowadzi działalność jako osoba fizyczna. Nie powstaje odrębna osoba prawna, która byłaby właścicielem „firmowego” majątku niezależnie od przedsiębiorcy.
Oznacza to, że mieszkanie, dom czy lokal należący do przedsiębiorcy może stanowić zabezpieczenie pożyczki związanej z działalnością, nawet jeśli nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
Nie należy jednak utożsamiać tego z automatyczną akceptacją nieruchomości przez finansującego.
Instytucja udzielająca pożyczki może mieć określone wymagania dotyczące rodzaju aktywa, jego przeznaczenia, własności, obciążeń lub dokumentacji.
Istotne jest także to, że przedsiębiorca prowadzący JDG co do zasady odpowiada za swoje zobowiązania związane z działalnością jako osoba fizyczna.
Ustanowienie hipoteki na prywatnej nieruchomości jest więc dodatkowym, konkretnym zabezpieczeniem wierzytelności, a nie jedynym możliwym źródłem odpowiedzialności za dług.
W spółce z o.o. sytuacja wygląda inaczej.
Spółka jest odrębnym podmiotem i posiada własny majątek. Co do zasady to ona odpowiada za zaciągnięte przez siebie zobowiązania.
Zgodnie z art. 151 § 4 Kodeksu spółek handlowych wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania spółki wyłącznie z racji posiadania udziałów.
Nie oznacza to jednak, że wspólnik nie może dobrowolnie udostępnić swojego majątku jako zabezpieczenia finansowania spółki.
Przykładowo spółka może zaciągnąć pożyczkę, a wspólnik może ustanowić hipotekę na należącej do niego nieruchomości, jeżeli prawo i warunki finansującego pozwalają przeprowadzić taką transakcję.
Właściciel nieruchomości nie staje się przez samo ustanowienie hipoteki pożyczkobiorcą, ale naraża swoją nieruchomość na egzekucję w razie braku spłaty zabezpieczonego zobowiązania.
Warto też sprawdzić, czy oprócz ustanowienia hipoteki finansujący oczekuje podpisania poręczenia, weksla lub innego dokumentu.
Takie dodatkowe zobowiązania mogą istotnie zmienić zakres odpowiedzialności osoby udostępniającej nieruchomość.
Nie zawsze.
Bycie wspólnikiem i pełnienie funkcji członka zarządu to dwie różne role prawne.
Członek zarządu może w określonych przypadkach ponosić odpowiedzialność wynikającą z przepisów Kodeksu spółek handlowych, niezależnie od tego, czy udostępnił nieruchomość jako zabezpieczenie.
Dlatego przy analizie ryzyka nie wystarczy ustalić, że właściciel mieszkania ma udziały w spółce. Trzeba również sprawdzić, czy reprezentuje spółkę, pełni funkcję w zarządzie oraz czy podpisuje dokumenty we własnym imieniu.
To najważniejsze pytanie z perspektywy osoby, która decyduje się udostępnić swój majątek.
W praktyce trzeba odróżnić odpowiedzialność osobistą za dług od odpowiedzialności rzeczowej wynikającej z hipoteki.
Odpowiedzialność osobista dotyczy podmiotu zobowiązanego do spłaty długu, na przykład spółki, która zaciągnęła pożyczkę.
Odpowiedzialność rzeczowa wiąże się natomiast z konkretnym składnikiem majątku, na którym ustanowiono zabezpieczenie.
Właściciel nieruchomości będący osobą trzecią może nie być dłużnikiem osobistym, a mimo to wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z obciążonej nieruchomości, gdy zabezpieczona wierzytelność nie zostanie spłacona.
Spółka z o.o. zaciąga pożyczkę w wysokości 400 000 zł. Jej wspólnik udostępnia własny lokal mieszkalny jako zabezpieczenie hipoteczne.
Pożyczkobiorcą pozostaje spółka, która ma obowiązek spłacić zobowiązanie zgodnie z umową.
Wspólnik podpisuje natomiast dokumenty związane z ustanowieniem hipoteki na swojej nieruchomości.
Jeżeli spółka nie spłaci pożyczki, wierzyciel może, na zasadach wynikających z przepisów, dochodzić zaspokojenia z obciążonego lokalu.
Nie oznacza to jednak, że sam fakt ustanowienia hipoteki czyni wspólnika osobiście odpowiedzialnym za cały dług ze wszystkich jego aktywów.
Zakres odpowiedzialności zależy od tego, czy wspólnik ustanowił wyłącznie hipotekę, czy również przyjął inne zobowiązania, np. poręczenie.
Tabela pokazuje podstawową różnicę. W praktyce konkretna osoba może jednocześnie występować w kilku rolach.
Przykładowo wspólnik, który ustanowił hipotekę, a dodatkowo poręczył spłatę pożyczki, może ponosić szerszą odpowiedzialność niż osoba, która udostępniła wyłącznie nieruchomość.
To zależy przede wszystkim od tego, do kogo należy nieruchomość i jaki ustrój majątkowy obowiązuje między małżonkami.
Jeżeli nieruchomość wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, ustanowienie hipoteki co do zasady wymaga zgody drugiego małżonka.
Wynika to z art. 37 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który obejmuje czynności prowadzące do obciążenia nieruchomości.
Jeżeli wymagana zgoda nie została udzielona, skutki prawne zależą między innymi od rodzaju czynności i możliwości jej potwierdzenia. Nie można więc traktować tego jako zwykłej formalności, którą zawsze da się uzupełnić bez konsekwencji.
Inaczej może wyglądać sytuacja, gdy nieruchomość jest składnikiem majątku osobistego jednego z małżonków.
Na przykład została nabyta przed zawarciem małżeństwa albo otrzymana w drodze dziedziczenia i nie weszła do majątku wspólnego.
W takim przypadku zgoda współmałżonka wynikająca z zasad zarządu majątkiem wspólnym co do zasady nie jest wymagana do obciążenia tej nieruchomości.
Nie oznacza to jednak, że stan majątkowy można ustalić wyłącznie na podstawie deklaracji właściciela.
Finansujący może potrzebować dokumentów pozwalających potwierdzić podstawę nabycia i stan prawny nieruchomości. W określonych sytuacjach istotne mogą być również dokumenty dotyczące ustroju majątkowego małżonków.
Przy rozdzielności majątkowej należy ustalić, do którego małżonka należy nieruchomość albo czy oboje są jej współwłaścicielami.
Sama rozdzielność nie przesądza, że jeden z małżonków może samodzielnie ustanowić hipotekę na całej nieruchomości, jeżeli oboje posiadają w niej udziały.
Przed złożeniem wniosku o finansowanie warto więc sprawdzić księgę wieczystą i dokumenty potwierdzające własność.
W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych należy odróżnić ustanowienie hipoteki na całej nieruchomości od obciążenia udziału należącego do jednego ze współwłaścicieli.
Art. 65 ust. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece dopuszcza ustanowienie hipoteki na udziale we współwłasności ułamkowej. Obciążenie całej nieruchomości wymaga natomiast uwzględnienia praw wszystkich współwłaścicieli.
Nie oznacza to, że finansujący musi zaakceptować sam udział jako zabezpieczenie. Może wymagać ustanowienia hipoteki na całej nieruchomości lub zastosowania innej konstrukcji transakcji.
W określonych sytuacjach tak. Osoba ustanawiająca hipotekę za cudzy dług nie musi być wspólnikiem ani członkiem zarządu spółki.
Może to być na przykład członek rodziny przedsiębiorcy lub inny właściciel nieruchomości, który zgadza się udostępnić ją jako zabezpieczenie konkretnej wierzytelności.
Sam stopień pokrewieństwa nie tworzy jednak obowiązku odpowiadania za zobowiązania firmy. Odpowiedzialność wynikająca z hipoteki powstaje na zasadach określonych w przepisach i odpowiednich dokumentach.
Dla finansującego istotne będzie ustalenie, kto jest właścicielem nieruchomości, czy może skutecznie ustanowić zabezpieczenie i czy proponowana konstrukcja jest akceptowana w danym produkcie.
Dla właściciela najważniejsze jest natomiast zrozumienie, że ryzyko dotyczy jego własnego majątku, nawet jeśli nie prowadzi działalności i nie korzysta ze środków otrzymanych przez firmę.
Nie należy zakładać, że po ustanowieniu hipoteki właściciel będzie mógł jednostronnie z niej zrezygnować w dowolnym momencie.
Hipoteka jest powiązana z zabezpieczaną wierzytelnością, a jej wygaśnięcie lub wykreślenie wymaga spełnienia odpowiednich przesłanek prawnych.
Jeśli właściciel chce w przyszłości sprzedać nieruchomość, zastąpić zabezpieczenie innym aktywem albo doprowadzić do jego zwolnienia, konieczna może być współpraca z wierzycielem i odpowiednie uregulowanie sytuacji prawnej.
Dlatego warunki zwolnienia zabezpieczenia warto omówić jeszcze przed jego ustanowieniem.
Ryzyko nie ogranicza się do tego, czy firma będzie regularnie spłacać pożyczkę.
Właściciel nieruchomości powinien rozumieć również konsekwencje prawne i finansowe ustanowienia hipoteki.
Najważniejsze są cztery kwestie.
Jeżeli dłużnik nie spłaci zabezpieczonego zobowiązania, wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z obciążonej nieruchomości na zasadach przewidzianych przez prawo.
Może to prowadzić do utraty nieruchomości w wyniku egzekucji, nawet jeśli jej właściciel nie otrzymał pieniędzy z pożyczki.
To podstawowe ryzyko, o którym trzeba poinformować osobę udostępniającą prywatny majątek.
Nieruchomość obciążona hipoteką może zostać sprzedana, ale istniejące zabezpieczenie ma znaczenie dla sposobu przeprowadzenia transakcji i oczekiwań potencjalnego nabywcy.
Hipoteka może także wpływać na dostępność kolejnego finansowania zabezpieczonego tą samą nieruchomością.
Warto sprawdzić nie tylko kwotę samej pożyczki, ale również sumę hipoteki, zakres zabezpieczonych należności i warunki dotyczące spłaty.
Suma hipoteki nie zawsze jest tożsama z wypłaconą kwotą finansowania.
Właściciel powinien wiedzieć, jakie zobowiązanie zabezpiecza i do jakiej sumy ustanawiane jest obciążenie.
To jeden z najważniejszych elementów analizy dokumentów.
Jeżeli właściciel nieruchomości podpisuje wyłącznie dokumenty ustanowienia hipoteki, jego sytuacja może być inna niż wtedy, gdy dodatkowo udziela poręczenia albo zaciąga osobiste zobowiązanie.
Dlatego nie należy traktować wszystkich podpisywanych dokumentów jako formalności służących wyłącznie ustanowieniu hipoteki.
Jeżeli finansujący wymaga kilku form zabezpieczenia, trzeba osobno przeanalizować skutki każdej z nich.
Z perspektywy firmy i właściciela nieruchomości najbezpieczniej jest rozpocząć od uporządkowania ról oraz dokumentów, zamiast od razu deklarować gotowość do ustanowienia hipoteki.
Nie każdy przypadek będzie wymagał identycznego zestawu dokumentów. Inaczej wygląda zabezpieczenie na nieruchomości przedsiębiorcy prowadzącego JDG, inaczej na majątku wspólnym małżonków, a jeszcze inaczej na nieruchomości należącej do osoby trzeciej.
Więcej o dokumentacji potrzebnej przy finansowaniu nieruchomościowym piszemy w artykule Jakie dokumenty przygotować do pożyczki zabezpieczonej nieruchomością dla firmy?.
Nie zawsze.
Nawet jeżeli właściciel jest gotowy ustanowić hipotekę, finansujący musi ocenić, czy dana nieruchomość nadaje się do zabezpieczenia transakcji.
Znaczenie mogą mieć jej rodzaj, lokalizacja, wartość rynkowa, istniejące obciążenia oraz możliwość skutecznego ustanowienia i egzekwowania hipoteki.
Nie można jednak sprowadzać decyzji wyłącznie do wartości nieruchomości.
Wysoka wartość prywatnego majątku nie zastępuje oceny możliwości spłaty zobowiązania przez przedsiębiorstwo.
Przykładowo spółka może dysponować zabezpieczeniem o wartości 2 mln zł, ale jednocześnie mieć nieregularne przychody i niewystarczające środki na obsługę kolejnej pożyczki.
W takiej sytuacji problemem nie musi być jakość samego zabezpieczenia, lecz realne ryzyko związane z finansowaniem.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ocenie nieruchomości, zobacz artykuł Wycena nieruchomości do pożyczki dla firmy - AVM, operat i inspekcja.
PaveNow oferuje finansowanie dla firm zabezpieczone nieruchomością. Możliwość wykorzystania konkretnego aktywa zależy jednak od warunków produktu i wyniku analizy.
Na publicznej stronie pożyczki nieruchomościowej PaveNow opisuje przede wszystkim nieruchomości należące do firmy. Nie jest to wystarczająca podstawa, aby uznać, że każda prywatna nieruchomość wspólnika, członka zarządu lub osoby trzeciej zostanie zaakceptowana jako zabezpieczenie.
W praktyce warto rozdzielić dwie kwestie.
Czy polskie prawo dopuszcza ustanowienie hipoteki na prywatnej nieruchomości za dług firmy?
W określonych okolicznościach tak.
Czy PaveNow zaakceptuje takie zabezpieczenie w danym przypadku?
To wymaga potwierdzenia w ramach konkretnego wariantu finansowania.
Przydatne będą podstawowe informacje o firmie i planowanej pożyczce, numer księgi wieczystej nieruchomości oraz określenie, kto jest jej właścicielem.
Jeżeli nieruchomość należy do wspólnika albo innej osoby, warto zaznaczyć to już na początku rozmowy.
Istotne będzie również ustalenie, czy nieruchomość jest obciążona, czy znajduje się we współwłasności i czy jest objęta wspólnością majątkową małżeńską.
Taki zestaw informacji ułatwia wstępne ustalenie, czy proponowaną strukturę w ogóle można rozpatrywać w ramach danego produktu.
Szczegóły oferty znajdują się na stronie Pożyczka zabezpieczona nieruchomością dla firm - PaveNow.
Prywatna nieruchomość przedsiębiorcy, wspólnika lub osoby trzeciej może w określonych przypadkach stanowić zabezpieczenie zobowiązania firmy.
Nie należy jednak utożsamiać prawnej możliwości ustanowienia hipoteki z dostępnością konkretnego produktu finansowego.
Najważniejsze jest ustalenie, kto zaciąga pożyczkę, kto jest właścicielem nieruchomości i jaki zakres odpowiedzialności przyjmuje osoba udostępniająca majątek.
W JDG przedsiębiorca odpowiada za zobowiązania związane z działalnością jako osoba fizyczna. W spółce z o.o. pożyczkobiorcą może być sama spółka, a wspólnik ustanawiający hipotekę za jej dług może ponosić odpowiedzialność rzeczową z nieruchomości.
Jeżeli nieruchomość należy do majątku wspólnego małżonków, trzeba również uwzględnić wymagania dotyczące zgody współmałżonka.
Przed podjęciem decyzji warto więc przeanalizować nie tylko kwotę finansowania i wartość nieruchomości, ale także konsekwencje dla osoby, której prywatny majątek ma stanowić zabezpieczenie.